Grein eftir Sveinbjörn Árnason.
Hagsmunir neytenda bílalána hafa verið troðið í svaðið. Bílalánafyrirtækin hafa borið fram sínar ýtrustu kröfur á lántakendur hingað til. Þeir hafa oft staðið illa fyrir og hafa ekki getað borið hönd fyrir höfuð sér vegna yfirgangs og aflsmunar bílalánfyrirtækjanna við einhliða uppgjör. Hugsanlega hafa lántakendur samþykkt oft kröfur sem eru langt fyrir að geta talist eðlilegir viðskiptahættir með því að mótmæla ekki einhliða kúgunar uppgjörum.
Bílalánfyrirtæki eiga samkvæmt lögum að fara fram með gott viðskiptasiðferði. Það er lágmarks kurteisi við neytendur og það ber að virða lög. Ef þeir verða uppvísir að gera það ekki, eiga eftirlitsstofnanir að grípa inní.
Með því að smyrja sem mestum kostnaði á bifreið sem tekin hefur verið af lántakanda, má áætla að þröngur hópur hrægamma í kringum þessi félög hafi hagnast umtalsvert á framhalds viðskiptum með þessar bifreiðar. Undirritaður starfaði frá árinu 2007 til mars loka 2010 í bransanum og hefur séð og heyrt margt sem þar fer fram. Það voru ákveðnir aðilar sem fengu mikið af þessum bílum hratt og ódýrt. Þegar maður fékk svör frá bílalánafyrirtækjunum var alltaf sama svarið, „það er svo góð reynsla af þessum aðila, við viljum bara versla við hann, ekki þig!“
Viðgerðarkostnaður og nær einhliða lokauppgjör með allskyns viðbótarkostnaði eru kröfur sem hefur verið troðið oní kokið á íslenskum neytendum af bílalánafyrirtækjunum. FÍB hefur kvartað til yfirvalda um slíkan grun. En Runólfur Ólafsson formaður FÍB hefur sagt að bílalánafyrirtækin hafa ekki sýnt góða viðskiptahætti. Því vill undirritaður fara fram á að obinber rannsókn fari fram á öllum þeim vörslusviptum bifreiðum sem fallið hafa í skaut bílalánafyrirtækjanna eftir að halla fór undan fæti hjá lántakendum vegna efnahagsástandsins. Afsöl frá bílalánafyrirtækjum á að skoða, einnig á að skoða framhalds viðskipti með þessar bifreiðar. Þá kann að vera að mikill munur getur legið á milli þeirra tveggja sölu-afsala og þá spyr undirritaður, hver er með þann mismun?
Ekki fórnarlambið-lántakandinn.
Flest bera þau þó fyrir sig að slíkt tal sé þvættingur, því ættu þau að fagna slíkri heiðarlegri obinberri rannsókn. Bílalána fyrtækin geta þá náð að hreinsa sig af „gróusögunum“.
Á íslenskum bílamarkaði varð nefnilega til nýr vettvangur þeirra sem sátu að þessum kostaboðum frá bílalánafyrirtækjunum. Undirritaður getur upplýst að regluverk Íslandsbanka var með miklum ágætum eftir ábendingar sem undirritaður bar fram til regluvarðar bankans. Regluvörður Íslandsbanka tók af skarið og tók til eftir ábendingu undirritaðs árið 2008.
Undirritaður veit að sum þessara bílalánafyrirtækja hafa siglt eftir hrun á sjálfstýringunni einni saman. Getur það verið að stjórnendur bílalánafyritækjanna hafi ekki gert sér grein fyrir að ákveðnir hrægammar hafi getað komið sér fyrir í tryggðarkerfi bílalánafyrirtækjanna, vegna hugsanlegs kunningsskapar þeirra sem úthluta bifreiðum áfram í söluferli í þeirra umboði?
Undirritaður hefur látið sig detta það í hug að stjórnendur þessara fyrirtækja séu í gríðarlegri afneitun og vilji ekki taka á slíkum ábendingum.
Gáleysi og búskussa framkoma hefur einkennt sum þessar fyrirtækja, því er áríðandi að þeir sem lent hafa í að missa bíla sína fái hugsanlegar úrbætur og endurgreiðslur frá þessum félögum hafi þau troðið á rétti lántakanda sinna. Á bakvið flesta lántakendur er 1 stykki fjölskylda með börn og aðrar skuldbindingar. Nú er uppgjörið að hefjast fyrir alvöru-við neytendur látum ekki troða á rétti okkar með yfirgangi og kúgunum öllu lengur.
Það er krafa okkar sem byggja þetta land. Ekki skal hér tala um þær ólöglegu vörur (myntkörfulán), sem lánafyrirtækin báru fram til okkar lántakenda undanfarin 9 ár-sú hreinsun er hafin fyrir alvöru - þökk sé grasrótinni, Birni Þorra og Hæstarétti og fleirum.